Webbers, Webbie & de verdwenen frisdrank

Door Sandra Boon

“Oh Webbie! Waar heb ik de frisdrank toch gelaten?”, zei Webbers met grote schrik. Webbie blafte vermoeid. Webbers is al de hele dag in de weer met taarten, koekjes, slingers en ballonnen. Vandaag is buurvrouw Bloemers jarig en Webbers heeft het hele dorp uitgenodigt voor een feestje bij hem thuis.
Iedereen heeft het er al weken over, behalve buurvrouw Bloemers zelf. Zij weet nog niet dat Webbers een feestje voor haar geeft, dat is namelijk een verrassing. “Misschien ligt het in de kelder”, zegt Webbers terwijl hij naar de gang loopt. Ook daar liggen ze niet. “Wat ben ik toch een oelewapper!” mompelt Webbers. Samen met Webbie zoekt hij de hele woonkamer door. Dan herinnert Webbers zich opeens een stukje dat hij had gelezen in de krant. Er was weer een hele gemene boef in het dorp! Misschien had hij de frisdrank wel gepikt! “Wat denk jij Webbie?” en Webbers keek zijn lieve maatje aan. Webbie blafte hard. “Oke”, zegt Webbers, “we gaan hem zoeken!
We hebben nog maar een paar uur de tijd voordat meneer Poen en de anderen komen”. En ze gingen snel op weg. Ze keken naar iedereen die ze op straat zagen, maar niemand deed raar of mysterieus. Er lagen zelfs geen snoeppapiertjes op de grond! Toen zagen ze meneer de Draak op de straat hobbelen met een grote rode doos. “Wat heb je daar, meneer de Draak?” vroeg Webbers.
Hij bedacht opeens dat zijn vermiste frisdrank nog wel ’s in die grote doos zou kunnen zitten. “Uhm… Niks…” antwoordde de draak mysterieus en hij liep snel verder. Webbers en Webbie keken elkaar aan. Dat was erg verdacht ! Ze besloten om stiekem meneer de Draak te volgen. Toen ze onderweg langs de bank kwamen zagen ze meneer Poen ook heel mysterieus doen.
Hij had een grote tas in zijn hand die heel erg rinkelde. Toen hij Webbers en Webbie aan zag komen lopen verstopte hij de tas snel achter zijn rug. “Hallo Webbers en Webbie” zei hij, “wat komen jullie hier doen?” Webbie blafte boos naar hem. Meneer Poen schrok en liet de tas vallen. Het was blijkbaar nogal een zware tas want het dreunde nogal toen het op de grond terecht kwam. Voordat Webbers wat kon zeggen had meneer Poen de tas al opgepakt en was hij weggerend. Nu hadden Webbers en Webbie twee verdachten!
“Wat denk jij, Webbie?” zei Webbers, “zullen meneer Poen achterna rennen?” Webbers keek op z’n horloge. Het duurde nog maar een half uur voordat de gasten zouden komen! Snel renden de twee maatjes naar huis. “Dan maar geen frisdrank” zei Webbers teleurgesteld. Webbie blafte sip. Toen ze thuis waren ging Webbers verdrietig op de bank zitten. Maar hij sprong gelijk weer overeind. Webbie keek hem geschrokken aan. “Er prikt iets in mijn billen!” riep Webbers uit. Hij wrijfde over zijn kont.
Dat zal vast een blauwe plek worden! Webbie sprong snel op de bank en trok met zijn tanden een kussen van de bank. En verrek! Daar lagen de flessen! Nou wist Webbers het weer. Toen mevrouw Bloemers vanochtend om een kopje suiker kwam vragen had hij de flessen vliegensvlug verstopt.
Webbers en Webbie moesten lachen. “Wat ben ik toch een oelewapper!” lachte Webbers. Webbie lachte vrolijk mee. Toen ging de deurbal. De eerste gasten kwamen binnengelopen. Meneer Poen en meneer de Draak kwamen als laatste binnen. Ze hadden weer die grote rode doos en de zware tas mee. “We wouden het nog niet verklappen”, zei meneer Poen “maar dit is ons kado voor buurvrouw Bloemers”.
Weer keken Webbers en Webbie elkaar aan en barstten in lachen uit. Meneer Poen en meneer de Draak keken hen verbaasd aan en liepen toen verder. Toen kwam buurvrouw Bloemers aangelopen. Ze was zo blij met het feestje! Ze vond het erg gezellig en heeft er van genoten. Vooral van het frisdrank!


Einde

Leuke websites

Geen zin om met Webbers te spelen? Klik hier om naar andere leuke websites te gaan.

Spelletjes

Ook leuk: